Nergens liever dan dichtbij: dicht bij verdriet, dicht bij mensen #4

Over deze aflevering

Ik ben graag dichtbij.

Als storyteller voor Vlechtwerk is het de bevoorrechte positie die ik krijg. Dicht bij verhalen, dicht bij mensen. Want van daaruit mag en kan ik ervaren dat waar mensen samenkomen altijd impact is.

Verhalen zijn daarbij ons meest kostbare goed. Ze zijn wat ons aan mekaar verbindt, over breuklijnen en spanningen heen. Datgene dat ervoor zorgt dat wij ons gezien en gehoord voelen. Of het nu is om de liefde te vieren of het leven te eren.

Ik wil deze bevoorrechte positie graag met jou delen. Vandaar dat vanaf de volgende aflevering de solo- afleveringen afgewisseld zullen worden met de reeks DOORLEEFD. Daarin ga ik in gesprek met mensen die verdriet door – leven en laat ik hen vertellen over hoe zij degene die er niet meer is, met zich meenemen. Laten doorleven.

Zoals de theorie van Continuing Bonds aangeeft is het immers niet omdat wie je graag ziet er niet meer is, dat de relatie/de band die we met die persoon hebben, ook ten einde is. We kunnen bekijken hoe we over de grens van het fysieke heen toch een gevoel van verbondenheid kunnen behouden.

Ooit zullen we immers allemaal verhalen zijn. Een uitspraak. Een anekdote. Een liedje op de radio. Een favoriet recept. Laat ons ze daarom terug verhalen. Degene die we graag zien, maar niet meer fysiek bij ons hebben.

Kijk je al mee uit met mij naar die eerste aflevering van Doorleefd? Daarin leren we Kristin kennen aan de hand van de verhalen van haar dochter, Haddy.