Gratis luisterverhalen van De Groene Amsterdammer

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: Stolpersteine.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Pacifisten zijn hypocriet en onuitstaanbaar, vindt Alicja Gescinska in haar Abel Herzberglezing. Wie is er naïef?

Geschreven door: Marian Donner

Progressieve seks is met consent, gelijkwaardig, veilig en bevredigend. Hmm, erg wellustig klinkt het niet. Macht en verlangen horen nu eenmaal bij elkaar. Hoe kan bevrijde seks er dan uitzien?

Geschreven door: Lieke Knijnenburg

Iemand die mij nog helemaal niet zo goed kent zei dat ik de neiging heb te veel op elkaar te stapelen. Gedachten, gebeurtenissen, citaten. Wat heb je zelf eigenlijk te zeggen? Ik zei: dat is mijn karakter.

Geschreven door: Niña Weijers

Om de betekenisvolle verbanden binnen de I Tjing te doorgronden heb je een bepaalde ontvankelijkheid nodig. De kunst is vervolgens om die verbanden niet heilig te maken en vast te leggen.

Geschreven door: Niña Weijers

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: vrouwenzwemmen in Utrecht.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Het heeft even geduurd, maar mannen zijn hard op weg om een volledig aandeel in de zorg voor kinderen op zich te nemen. Al moet de last mile nog worden afgelegd.

Geschreven door: Casper Thomas

Terwijl de sfeer rond asielzoekers in Brabant nog wat meer gespannen is dan elders, lappen in Boxmeer een keurslager en zijn vrouw het asielbeleid aan hun laars. Zij zien in hun ‘dochter’ uit Guinee hun ideale opvolger.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Liberalen, christen-democraten en andere middenpolitici lijken bevangen door het idee dat als je maar goed luistert naar de volkswil, de populistische revolte als vanzelf gaat liggen. Al eeuwenlang weten filosofen dat dat niet werkt.

Geschreven door: Catherine de Vries

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: bij de stichting Voorleesexpress in Utrecht.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Marja Pruis gaat met pensioen. Ze trotseert de meelevende blikken, maar voelt toch vooral de ‘p van paniek’. Wat betekent ‘het omarmen van je vrijheid’ als de grootste vrijheid in je werk ligt?

Geschreven door: Marja Pruis

Marokkaanse verkopers zeulen met manden vol vruchten of speelgoed over het strand. Aan het einde van die kustlijn ligt Europa. Zij die hun droom najoegen toen de grens even open leek, werden op slag de figuranten in de nachtmerrie van anderen.

Geschreven door: Rachida Azough

Waar is die clown nu, die in vroeger eeuwen grote ego’s kon indammen?

Geschreven door: Marian Donner

True crime in podcasts of series is populair. Maar achter de bloedstollende verhalen gaat een realiteit schuil die zelden de uitzending haalt: die van de nabestaanden. Die voelen zich vaak opnieuw slachtoffer.

Geschreven door: Daphne van Paassen

Luxe modemerken azen tevergeefs op haar geheim, hoeveel geld ze er ook voor over hebben.

Geschreven door: Marian Donner

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: na het typisch Nederlands drugsgeweld in Overasselt.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Hoe vaak ben ík niet de ontvangende partij van iets wat me al is verteld, ik weet wat er gaat komen, ik knik er geduldig bij, het geeft niet, met alle macht straal ik het uit: het geeft niet, en ondertussen denk ik: o nee niet weer dit verhaal.

Geschreven door: Marja Pruis

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: welvaartsevangelisten in een partycentrum.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Mohamedou Ould Slahi (55) zat veertien jaar vast in Guantánamo Bay zonder formele aanklacht of beschuldiging. De brieven van en naar zijn familie in Mauritanië hielden hem op de been.

Geschreven door: Rasit Elibol

Dertig jaar geleden ontwierp Robert Kalina de bankbiljetten voor een continent dat dacht dat de geschiedenis voorbij was. Hij bedacht ramen en bruggen die niet bestonden, zeker geen nationale helden. Nu mogen alle Europeanen op het ontwerp stemmen.

Geschreven door: Coen van de Ven

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: naar de landgoedfair op Mariënwaerdt in Beesd.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Een film over het leven van de bijna tachtigjarige Normaal-frontman en kunstenaar Bennie Jolink zou vol tegenstellingen zitten. Want grensverleggend was én is hij.

Geschreven door: Daniël Rovers

Veel mensen zien sorry zeggen kennelijk als een soort overgave, of een vorm van nederigheid.

Geschreven door: Marian Donner

Wat als westerse zelfkritiek betekent dat we de agressie van anderen bagatelliseren of zelfs goedpraten? Thor Rydin en Yaghoub Sharhani schrijven elkaar over Rusland, Iran en het ongemak in het Nederlandse debat.

Geschreven door: Thor Rydin en Yaghoub Sharhani

Niet alleen rechtse pioniers als Jordan Peterson hebben miljoenen volgers, ook progressieve academici als Heather Cox Richardson en Timothy Snyder vinden een groot online publiek. Is de publieke intellectueel terug? Of is het verdienmodel een val?

Geschreven door: Sebastiaan Faber

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: ‘je uitspreken’ op sociale media doen ze in Geesteren niet.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Toen Theo van Gogh werd begraven op Zorgvlied, schalde Lou Reed ons al op het grindpad naar de aula tegemoet.

Geschreven door: Marja Pruis

En nog steeds luistert er niemand naar wat de popster te zeggen heeft.

Geschreven door: Marian Donner

Met zijn karakterisering van de geschiedenis als een oneindige opeenstapeling van puinhopen, rekende Walter Benjamin af met het optimistische historisch materialisme. Misschien bood de joodse mystiek verlossing?

Geschreven door: Arnon Grunberg

Volgens de een leefden joden in Arabische landen altijd vredig samen met moslims, volgens de ander werden ze voortdurend onderdrukt. In Tunesië bezoekt Esha Guy Hadjadj de laatste joodse gemeenschappen van Arabië.

Geschreven door: Esha Guy Hadjadj

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: de evenementen die te groot worden om in leven te houden.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Als ze schrijven over hun relatie tot de grond komen Mariken Heitman en Joyce Rondaij al snel uit bij zonde, vergeving en aangeraakt worden. Over courgettebloemen met een strikje en het wortelgekraak van de rozenstruik.

Geschreven door: Mariken Heitman en Joyce Rondaij

Het daagt me ineens wat meespeelt, er is altijd iets wat meespeelt.

Geschreven door: Marja Pruis

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: op het Vakantiekind-kamp op de Veluwe

Geschreven door: Margriet Oostveen

Misschien leef je je eerste leven wel in 30.000 na Christus en je tweede in de oertijd en het derde nu.

Geschreven door: Marian Donner

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: het wereldconcours fanfare in Kerkrade.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Mocht u willen weten waar die ideologische fragmentatie zijn oorsprong heeft, lees dan Queer geschiedenis van Nederland van Marieke Huisman.

Geschreven door: Koen Kleijn

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: de noodopvang in IJsselstein.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Voor haar hoefde het niet meer. Maar waar wás haar hondje?

Geschreven door: Marja Pruis

Syrische vrouwen in Nederland, vaak al getraumatiseerd door Assads oorlog, lopen grote kans geïsoleerd te raken. Ze kennen de taal niet, moeten zich ook hier vaak schikken naar hun man, én ze moeten de familie-eer bewaken.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: Meta werd de pubercoach van Laren.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Tien jaar geleden beheerste ‘treitervlogger’ Ismail Ilgun uit Poelenburg wekenlang het nieuws. Hoe is het nu met de jongen die door premier Mark Rutte ‘tuig van de richel’ werd genoemd, en met de Zaanse wijk?

Geschreven door: Rasit Elibol

Met De Jeugd van Tegenwoordig speelt Pepijn Lanen – wodkafles in de hand – alle poppodia in Nederland plat. Overdag schrijft en praat hij met opvallend veel liefde en tederheid over het vaderschap.

Geschreven door: Daan Stoop

De enige systeemkritiek die werkelijk bedreigend is, komt van de buitenstaander omdat hij/zij/hun die kritiek ook belichaamt. Maar waar zijn die buitenstaanders gebleven?

Geschreven door: Marian Donner

We lijken het grotemensenleven – hypotheek, vaste relatie, kinderen, grote verantwoordelijkheden – steeds langer te willen uitstellen. Maar hoe erg is deze toenemende infantilisering eigenlijk?

Geschreven door: Casper Thomas

Elke week schrijft Margriet Oostveen een column waarvoor zij het land intrekt. Deze keer: met Ans de Vos in een Blaricums kattenoppashuis.

Geschreven door: Margriet Oostveen

Later in het boek komt ze erachter dat ze zonder die man ook iemand is. Het beroerde me.

Geschreven door: Marja Pruis

De essayerende activist Rebecca Solnit toont haar uitgesproken engagement met een zachte pen. ‘We hebben te veel oog voor machtige individuen en te weinig voor de macht van sociale bewegingen.’

Geschreven door: Jaap Tielbeke

Begeesterd door Dostojevski, die volgens hem schreef over ‘de echt belangrijke dingen’, kwam David Foster Wallace met Infinite Jest, over hoe wij waarachtig zouden kunnen leven. Oké, dit is mijn achterflappraat.

Geschreven door: Niña Weijers

Wie is de echte Mickey? Een symbool voor de onschuld, de jeugd, het verdorven kapitalisme, commerciële hebzucht, het Westen, het idyllische verleden? Kijk in de zwarte gaten van zijn oren en je vraagt het je af.

Geschreven door: Charlotte Remarque