Voorste kruisband bij voetbalsters: zie je het risico aankomen?
Wat als een paar camera's rond een gewone training laten zien wie risico loopt op een knieblessure? Zonder…
Wat als een paar camera's rond een gewone training laten zien wie risico loopt op een knieblessure? Zonder sensoren, zonder markers en zonder dat de sporter er iets van merkt in haar training.
Onderzoeker Nils Jongerius van de Hogeschool van Amsterdam doet precies dat met PLAYSAFE. Met acht camera's rond een rondo en een algoritme dat van videobeelden een 3D-skelet maakt, brengt hij in kaart hoe speelsters draaien, keren en landen. Het vrouwenvoetbal is de casus, want daar scheurt de voorste kruisband opvallend vaak.
In één seizoen ontstond zo een dataset van meer dan 6500 richtingsveranderingen. Met Jurgen van Teeffelen en Gerrit Heijkoop bespreekt Nils waarom het lab niet laat zien hoe je op het veld beweegt, waarom variatie in bewegen juist een goed teken kan zijn en waarom vrouwen twee tot drie keer vaker een kruisbandblessure krijgen.
Deze aflevering is gemaakt in samenwerking met de Hogeschool van Amsterdam.
Vragen die in deze aflevering worden beantwoord:
1. Waarom scheuren voetbalsters vaker hun voorste kruisband dan mannen?
Voetbalsters lopen twee tot drie keer zoveel risico op een kruisbandblessure als mannen. Volgens onderzoeker Nils Jongerius van de Hogeschool van Amsterdam is er niet één oorzaak. Vrouwen hebben gemiddeld een andere anatomie, zoals een breder bekken, en de hormooncyclus speelt mogelijk mee. Ook worden meiden tijdens hun groeispurt tijdelijk relatief minder sterk, terwijl hun training vaak hetzelfde wordt opgebouwd als bij jongens. Daarbij groeien niveau en wedstrijdbelasting in het vrouwenvoetbal snel. Juist die combinatie verklaart de oververtegenwoordiging.
2. Wat zijn de gevolgen van een kruisbandblessure voor een voetbalster?
Een kruisbandblessure is niet de meest voorkomende blessure in het vrouwenvoetbal, maar wel de zwaarste. In de UEFA Women's Elite Club Injury Study waren speelsters na een kruisbandblessure doorgaans 292 dagen afwezig. Volgens Nils Jongerius blijft het daar niet bij. Na een kruisbandblessure is het risico op een nieuwe knieblessure groter, aan dezelfde of de andere knie. Bovendien neemt de kans op posttraumatische artrose sterk toe. Daardoor is het eigenlijk een blessure voor het leven.
3. Wat is het PLAYSAFE-project van de Hogeschool van Amsterdam?
PLAYSAFE is een onderzoeksproject van de Hogeschool van Amsterdam onder leiding van Nils Jongerius. Het project meet hoe voetbalsters bewegen tijdens gewone trainingen, met als doel risico op kruisbandblessures eerder te signaleren. Camera's rond een rondo leggen iedere richtingsverandering vast, zonder sensoren op het lichaam. In één seizoen deden 6 professionele clubs met 14 teams en 269 speelsters mee, goed voor meer dan 6500 richtingsveranderingen. In het vervolg, het PLAYSAFE Fieldlab, werkt het team samen met Sparta Rotterdam.
4. Wat is markerless motion capture en waarom is het nuttig voor blessurepreventie?
Markerless motion capture is bewegingsanalyse op basis van gewone videobeelden, zonder markers of sensoren op het lichaam. Een algoritme herkent op ieder beeld gewrichten als schouder, heup en knie, en bouwt met meerdere camera's een 3D-skeletmodel. Volgens Nils Jongerius is het grote voordeel dat je bewegen kunt meten zonder het bewegen te veranderen. Sporters doen gewoon hun training, terwijl je stand en beweging van knie, heup en enkel kunt volgen. Zo kun je veranderingen in een beweegpatroon over een heel seizoen in kaart brengen.
5. Welke rol speelt variatie in bewegen bij het voorkomen van kruisbandblessures?
Variatie in bewegen lijkt eerder gunstig dan ongunstig. Wie iedere richtingsverandering op exact dezelfde manier uitvoert, belast de kruisband telkens op dezelfde plek. Volgens Nils Jongerius lijkt veel variatie binnen dezelfde taak juist een goed teken, voor prestatie en voor blessurepreventie. Uit PLAYSAFE bleek bovendien dat die variatie veel groter is dan verwacht. Om iemands normale beweegpatroon te kennen, zijn 15 tot 25 richtingsveranderingen per been nodig. Twee of drie herhalingen in het lab zeggen daardoor weinig.
6. Wat levert een preventieprogramma tegen kruisbandblessures in het voetbal op?
Preventieprogramma's combineren krachttraining, vooral voor de hamstrings, met mobiliteit en neuromusculaire oefeningen. Volgens Nils Jongerius voorkom je daarmee 40 tot 50 procent van de blessures. Toch daalt het aantal kruisbandblessures niet, vooral omdat programma's niet altijd volledig worden uitgevoerd. Een one size fits all-aanpak helpt daarbij niet. Met individuele beweegdata kunnen fysiotherapeuten en coaches gerichter kiezen welke oefeningen een speelster het meest nodig heeft.
Handige bronnen en links:
Alle shownotes en links bij deze aflevering:
https://slimmer-presteren-podcast.nl/seizoen-14/282-voorste-kruisband-voetbalsters-playsafe/
Kennissessie PLAYSAFE op vrijdag 30 oktober in Amsterdam, gratis, met resultaten en live demo:
https://aiss.nl/kennissessie-playsafe/
Over het PLAYSAFE-project van de Hogeschool van Amsterdam:
https://www.hva.nl/projecten/2024/11/playsafe
Aflevering 179 over blessures voorkomen door anders te leren bewegen, met bondsarts Edwin Goedhart:
Aflevering 202 over presteren met kennis van je menstruatiecyclus, met Dionne Noordhof:
Aflevering 261 over slimmer leren bewegen, met Eline Nijmeijer:
Aflevering 278 over motorisch leren, met Peter Beek:
https://slimmer-presteren-podcast.nl/seizoen-14/278-motorisch-leren-volgens-peter-beek/
—-
De Slimmer Presteren Podcast is een initiatief van Gerrit Heijkoop en Jurgen van Teeffelen. Vanaf begin 2020 bespreken zij wekelijks een onderwerp op het gebied van sport, onderzoek en innovatie.
Zie ook:
WEB: https://slimmer-presteren-podcast.nl
INSTAGRAM: https://www.instagram.com/SlimmerPodcast
LinkedIn: https://www.linkedin.com/company/slimmer-presteren-podcast
PODCAST PLAYERS: https://slimmer-presteren.captivate.fm/listen
VRIEND VAN DE SHOW: https://vriendvandeshow.nl/slimmerpodcast